ADWENTOWY DZIEŃ WSPÓLNOTY – MISJA NA KRAŃCE…

Parafia św. Jadwigi Królowej w Kielcach  

07 XII 2025 

13:00 – Eucharystia (Parafialna) 

14:15 – Spotkania w grupach 

15:30 – Namiot spotkania 

16:00 – Konferencja 

16:30 – Ogłoszenia 

Wspólna Agapa

 Materiały 

Żywy Kościół

Podczas kolejnych Dni Wspólnoty, gdy zatrzymywaliśmy się przy temacie „Powołani do misji” w różnych miejscach ważnych dla Ruchu, przeżywając swego rodzaju Statio. W czasie adwentowego Dnia Wspólnoty Ruchu Światło-Życie proponujemy zamiast tego relację ze spotkania Parresia, które jest okazją do spotkania z członkami naszego Ruchu z różnych miejsc na świecie.

Film do odtworzenia:

https://drive.google.com/file/d/1_l5MYNmNfgxXZUrnMGLhcD5vPWpwfGo3/view?usp=sharing

lub: https://www.youtube.com/watch?v=bW1AYKZsn04

Na początek Dnia Wspólnoty zapraszamy do obejrzenia krótkiego reportażu ze Światowego Dnia Wspólnoty Ruchu Światło-Życie „Parresia”, który odbył się on-line 31 maja 2025 r. W większości możemy tam słyszeć język angielski, nie powinno to być jednak przeszkodą w jego odbiorze (i tak są tam tylko krótkie fragmenty poszczególnych wypowiedzi), chodzi bowiem o możliwość zobaczenia członków Ruchu Światło-Życie z całego świata. Po słowie wstępnym Moderatora Generalnego rozpoczyna się modlitwa w ciągu dnia – psalmy są kolejno odmawiane z Czech, Australii i Kenii (w języku suahili). Następnie jest czas świadectw – z Ukrainy, Kenii, Stanów Zjednoczonych. Świadectwa przeplatane są modlitwą za Ruch na poszczególnych kontynentach i za poszczególne stany Ruchu. Modlą się kolejno: Albert z Kenii, Magda z Polski, Ania i Janusz ze Szkocji, Mary Grace z Filipin. Ostatnią modlitwą jest prośba o pokój wypowiadana przez André z Brazylii. Całość kończy błogosławieństwo Moderatora Generalnego.

Spotkania w grupach 

Cel spotkania: Ukazanie różnych miejsc, w których jesteśmy wezwani, by być świadkami Jezusa, oraz refleksja nad tym, jak możemy podjąć to zadanie w codziennym życiu.

Materiały potrzebne: Pismo Święte, duża wspólna kartka (flipchart lub brystol), marker, małe karteczki i długopisy do zapisania postanowienia.

Uwagi organizacyjne: Spotkanie rozpoczynamy w większej grupie (ok. 12–20 osób), która w dalszej części zostanie podzielona na mniejsze zespoły.

1. Wprowadzenie biblijne

Podczas powakacyjnego Dnia Wspólnoty zatrzymaliśmy się przy określeniu uczeń-misjonarz i zastanawialiśmy się, co ono dla nas znaczy. Dziś chcemy pójść krok dalej – uświadomić sobie, gdzie i do kogo jesteśmy posłani, by zanieść Dobrą Nowinę.

Dz 1, 1–11

Pierwszą Księgę napisałem, Teofilu, o wszystkim, co Jezus czynił i czego nauczał od początku aż do dnia, w którym udzielił przez Ducha Świętego poleceń Apostołom, których sobie wybrał, a potem został wzięty do nieba. Im też po swojej męce dał wiele dowodów, że żyje: ukazywał się im przez czterdzieści dni i mówił o królestwie Bożym. A podczas wspólnego posiłku kazał im nie odchodzić z Jerozolimy, ale oczekiwać obietnicy Ojca: «Słyszeliście o niej ode Mnie – [mówił] – Jan chrzcił wodą, ale wy wkrótce zostaniecie ochrzczeni Duchem Świętym». Zapytywali Go zebrani: «Panie, czy w tym czasie przywrócisz królestwo Izraela?» Odpowiedział im: «Nie wasza to rzecz znać czasy i chwile, które Ojciec ustalił swoją władzą, ale gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi». Po tych słowach uniósł się w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu. Kiedy uporczywie wpatrywali się w Niego, jak wstępował do nieba, przystąpili do nich dwaj mężowie w białych szatach i rzekli: «Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? Ten Jezus, wzięty od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba».

Pytania do refleksji:

• Jakie zadanie otrzymują uczniowie Jezusa?
• Jakie miejsca misji wymienia tekst? (Jerozolima, Judea, Samaria, krańce ziemi)
• W jaki sposób Apostołowie podjęli to zadanie?

Aktywność:

Na dużej kartce rysujemy cztery koncentryczne okręgi, podpisując je nazwami: Jerozolima, Judea, Samaria, krańce ziemi.

2. Gdzie dziś jesteśmy posłani?

Rysujemy kolejne cztery okręgi (lub dopisujemy do już istniejących) współczesne odpowiedniki wymienionych miejsc, przykładowo:

• Jerozolima – mój dom, rodzina
• Judea – moje środowisko (szkoła, praca, wspólnota)
• Samaria – miejsca trudne, nieprzyjazne
• Krańce ziemi – miejsca odległe (por. konferencja).

Jesteśmy posłani do każdego z tych miejsc, choć nasza misja w każdym z nich wygląda inaczej.

3. Praca w małych grupach

Dzielimy uczestników na mniejsze grupy (3–5 osób). Każda grupa zastanawia się nad specyfiką i sposobami dawania świadectwa w jednym z miejsc:

• w rodzinie,
• w szkole lub pracy,
• w środowisku nieprzychylnym,
• „aż po krańce ziemi” – w odniesieniu do misji zagranicznych i działalności Ruchu.

Pytania pomocnicze:

• Co w dawaniu świadectwa w tym miejscu jest szczególnie ważne?
• Jakie są największe szanse i zagrożenia?
• Czy mamy osobiste doświadczenia takiego świadectwa?

Po około 10-15 minutach grupy dzielą się wnioskami na forum całej grupy.

4. Zakończenie – postanowienie

Każdy z nas ma swoją Jerozolimę, Judeę, Samarię i krańce ziemi. Jesteśmy posłani, by dzielić się wiarą tam, gdzie żyjemy. Powołani do misji od dnia chrztu, w większości umocnieni w bierzmowaniu, mamy przyjąć moc Ducha Świętego i „czynić uczniami wszystkie narody”.

Każdy uczestnik otrzymuje małą karteczkę i zapisuje na niej: komu, gdzie i w jaki sposób w najbliższym tygodniu da świadectwo wiary.

Kartki można zabrać do domu jako osobiste zobowiązanie.

5. Modlitwa

Różaniec z dopowiedzeniami – tajemnica Wniebowstąpienia Pana Jezusa.

Namiot Spotkania 

J 1, 35-46

Nazajutrz Jan znowu stał w tym miejscu wraz z dwoma swoimi uczniami i gdy zobaczył przechodzącego Jezusa, rzekł: «Oto Baranek Boży». Dwaj uczniowie usłyszeli, jak mówił, i poszli za Jezusem. Jezus zaś odwróciwszy się i ujrzawszy, że oni idą za Nim, rzekł do nich: «Czego szukacie?» Oni powiedzieli do Niego: «Rabbi! – to znaczy: Nauczycielu – gdzie mieszkasz?» Odpowiedział im: «Chodźcie, a zobaczycie». Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka, i tego dnia pozostali u Niego. Było to około godziny dziesiątej. Jednym z dwóch, którzy to usłyszeli od Jana i poszli za Nim, był Andrzej, brat Szymona Piotra. Ten spotkał najpierw swego brata i rzekł do niego: «Znaleźliśmy Mesjasza» – to znaczy: Chrystusa. I przyprowadził go do Jezusa. A Jezus wejrzawszy na niego rzekł: «Ty jesteś Szymon, syn Jana, ty będziesz nazywał się Kefas» – to znaczy: Piotr. Nazajutrz [Jezus] postanowił udać się do Galilei. I spotkał Filipa. Jezus powiedział do niego: «Pójdź za Mną!». Filip zaś pochodził z Betsaidy, z miasta Andrzeja i Piotra. Filip spotkał Natanaela i powiedział do niego: «Znaleźliśmy Tego, o którym pisał Mojżesz w Prawie i Prorocy – Jezusa, syna Józefa z Nazaretu». Rzekł do niego Natanael: «Czyż może być co dobrego z Nazaretu?» Odpowiedział mu Filip: «Chodź i zobacz!»

• Spróbuję wyobrazić sobie sceny opisane w Ewangelii. Co kieruje poszczególnymi bohaterami? Kogo i jak prowadzą do Jezusa?
• Kto mnie przyprowadził do Jezusa? Podziękuję za osoby i sytuacje, które miały dla mnie szczególne znaczenie w tym względzie.
• A czy ja kogoś przyprowadziłem? W jakich okolicznościach?
• Jezus stale mnie posyła, bym był jego świadkiem, bym prowadził do niego. Pomyślę o jednej, konkretnej osobie z mojego środowiska, z którą mogę podzielić się świadectwem, zaprosić do wspólnoty, porozmawiać o Jezusie… Zapiszę jej / jego i imię. Kiedy i jak podejmę próbę? Pomodlę się o światło Duch Świętego dla mnie i dla tej osoby.